مقبرهالشعرا تبریز
مقبرهالشعرا آرامستان تاریخی و یادمان ادبی تبریز در محلهٔ سرخاب است؛ نامهای خاقانی، قطران تبریزی و شهریار با این مجموعه پیوند دارند.
زبان، ادبیات، هنر و سنتهایی که در زندگی روزمره شهر جریان دارند.

تصویر: مقبرهالشعرا تبریز
مسجد کبود از یادگارهای فرمانروایی قراقویونلو است. دانشنامه ایرانیکا تاریخ پایان ساخت مسجد را ۱۴۶۵ میلادی ذکر میکند؛ کاشیهای لاجوردی و کتیبهها مهارت هنرمندان و پیوندهای فرهنگی آن دوره را نشان میدهند. باقیماندن و مرمت بنا خود روایتی از دگرگونی شهر است.
ترکی آذربایجانی و فارسی هر دو در تاریخ ادبی تبریز حضور دارند، اما تجربهٔ زبانی ساکنان شهر یکسان نیست و نمیتوان سهم یا کاربرد امروز هر زبان را بدون دادهٔ محلی تعیین کرد. منابع تاریخیِ سدهٔ نوزدهم ترکی را در بازار و خیابان تبریز ثبت کردهاند؛ این شاهد قدیمی، پیمایش زبان امروز شهر نیست. پژوهشی دربارهٔ خانوادههای ارومیه نیز دادهٔ مستقیم دربارهٔ تبریز به دست نمیدهد؛ بنابراین از تعیین زبان اکثریت یا حوزههای ثابت کاربرد پرهیز میکنیم.
شهریار، شاعر زادهٔ تبریز، در فارسی و ترکی آذربایجانی شعر سرود. منظومهٔ «حیدربابایه سلام» به ترکی آذربایجانی نوشته شده و خاطرات کودکی و روایتهایی از ترانهها، گفتهها و آیینهای محلی را بازتاب میدهد؛ یک اثر ادبی نمایندهٔ همهٔ تجربهها و آیینهای مردم شهر نیست.
فرش و تجارت آن بخشی مهم از تاریخ اقتصادی تبریز است. هنر عاشیقی آذربایجانی در ثبت میراث ناملموس یونسکو آمیزهای از شعر، داستانگویی، موسیقی آوازی و سازی و اجراست؛ ثبت یونسکو ذیل نام جمهوری آذربایجان بهتنهایی سنت را منحصر به یک کشور یا همهٔ اجراهای تبریز را یکسان نمیکند. دستبافتهها و هنرهای شهری نیز در فرهنگ منطقه جای دارند و شیوهٔ اجرا و تجربهٔ فرهنگی در نسلها و مکانهای مختلف تفاوت دارد.
منابع این راهنما برای تعیین یکسانِ پوشاک روزمره یا نسبتدادن آیینی واحد به همهٔ مردم تبریز کافی نیستند. میتوان دربارهٔ جشنها و سنتهای خانوادگی با تکیه بر نمونهٔ مستند سخن گفت، اما روایت منطقهای را به تجربهٔ همهٔ ساکنان تعمیم ندهید. هنگام حضور در مراسم یا عکاسی از افراد، رضایت و حریم خصوصی آنان را رعایت کنید.